W najnowszym wywiadzie z ekspertami EAAP rozmawialiśmy z dr. Nikolajem Ingemannem Nielsenem – duńskim specjalistą w zakresie innowacji w produkcji zwierzęcej. Z wykształcenia żywieniowiec, specjalizujący się w hodowli bydła mlecznego, zajmuje się opracowywaniem narzędzi cyfrowych wspierających optymalizację żywienia zwierząt oraz ograniczanie śladu środowiskowego produkcji mleka i mięsa.
Jednym z kluczowych obszarów jego działalności jest redukcja emisji gazów cieplarnianych, w szczególności metanu pochodzącego od przeżuwaczy. Cel ten realizowany jest poprzez stosowanie dodatków paszowych oraz precyzyjnie dopasowanych programów żywieniowych. Dr Nielsen podkreśla również znaczenie ścisłej współpracy pomiędzy nauką a praktyką rolniczą, tak aby wdrażane rozwiązania były nie tylko skuteczne, lecz także możliwe do zastosowania na szeroką skalę.
W Danii cyfryzacja stała się integralną częścią codziennego zarządzania gospodarstwem. Wszystkie plany żywieniowe oraz informacje dotyczące stosowania dodatków paszowych są rejestrowane cyfrowo i monitorowane co miesiąc. Zaawansowane systemy zarządzania gospodarstwem umożliwiają producentom kontrolę składników pasz, bieżące dostosowywanie dawek pokarmowych oraz monitorowanie poszczególnych grup zwierząt. Narzędzia te są szczególnie istotne w przypadku większych gospodarstw.
Choć średni wiek duńskiego rolnika wynosi obecnie 58 lat, większość z nich korzysta już ze smartfonów i tabletów, które znacząco usprawniają codzienną pracę. Dzięki nim możliwe jest szybkie rejestrowanie narodzin cieląt, wprowadzanie danych dotyczących inseminacji czy prowadzenie dokumentacji produkcyjnej bezpośrednio w terenie.
Nie wszyscy rolnicy są ekspertami w zakresie nowych technologii, jednak wielu z nich korzysta ze wsparcia doradców lub młodszych pracowników odpowiedzialnych za obsługę systemów cyfrowych. Jak zauważa dr Nielsen: „Prowadzenie nowoczesnego gospodarstwa wyłącznie przy użyciu długopisu i papieru nie jest już możliwe.” Narzędzia cyfrowe są dziś postrzegane nie jako koszt, lecz jako inwestycja, która zwiększa efektywność produkcji, umożliwia wcześniejsze wykrywanie problemów zdrowotnych oraz poprawia dobrostan zwierząt.
Przykładem są systemy sensorów monitorujących aktywność zwierząt. Potrafią one wykryć moment rui u krowy lub spadek intensywności przeżuwania, co pozwala na szybką reakcję i ograniczenie ryzyka wystąpienia problemów zdrowotnych. Coraz powszechniej wykorzystywane są także urządzenia ubieralne oraz systemy monitoringu w czasie rzeczywistym, które pomagają ograniczać konieczność stosowania leków.
Transformacja cyfrowa niesie jednak również pewne wyzwania. Największym z nich nie jest samo gromadzenie danych, lecz ich integracja. Informacje są często rozproszone pomiędzy różnymi systemami i dostawcami technologii, co utrudnia ich efektywne wykorzystanie. Kolejną barierą pozostaje infrastruktura. Podczas gdy Dania dysponuje bardzo dobrze rozwiniętą łącznością na obszarach wiejskich, w wielu krajach dostęp do stabilnego internetu nadal stanowi poważne ograniczenie.
Rozmowa z dr. Nikolajem Ingemannem Nielsenem potwierdza, że cyfryzacja ma ogromny potencjał w zakresie zwiększania efektywności produkcji, poprawy dobrostanu zwierząt oraz wspierania zrównoważonego rozwoju sektora hodowlanego. Pełne wykorzystanie tych możliwości wymaga jednak odpowiedniej infrastruktury, nowoczesnych narzędzi oraz gotowości do wdrażania zmian na poziomie gospodarstw.